تعصب را از مجيدي ياد بگيريد

براي پيروز و منيعي كه هر روز عليه استقلال مصاحبه مي‌كنند.
دم از تعصب زدن براي هيچ كس كار سختي نيست. در حرف همه مي‌توانند متعصب‌ترين باشند. پيروز قرباني دم از تعصب مي‌زند درحالي‌كه از تعصب او چيزي نمي‌بينيم. پيروز خود را يك هوادار استقلال مي‌نامد اما يك هوادار با شادي تيمش مي‌خندد و با گريه‌هاي تيم اشك مي‌ريزد.
از منيعي انتظاري نيست چرا كه او فقط دو سال استقلالي بوده اما وقتي قرباني خود را بزرگ و قديمي استقلال مي‌داند حتي در بدترين حالت هم حق ندارد دست از حمايت بردارد و عليه تيم محبوب و مورد علاقه‌اش حرف بزند، پيروز حق ندارد عليه مجيدي و استقلال مصاحبه كند.
حالا كه او از استقلال جدا شده است شروع كرده به كوبيدن اين تيم و داشته‌هاي باشگاه. پيروز و منيعي؛ با سيبل كردن فرهاد مجيدي و زير سوال بردن او دنبال چه مي‌گردند؟ فرهادي كه با وجود كاپيتاني همواره سر به‌زير و آرام بوده و حتي در بدترين شرايط هم به خود حق اعتراض نداده است. شايد همين خصلت مجيدي باعث شده است تا به او بتازند و هر چه دلشان مي‌خواهد در مورد او بگويند. اين حركت قرباني پايه‌گذار حاشيه‌ها در استقلال است. حاشيه‌هايي كه با دامن زدن به اين آتش روشن شده و شعله خواهد كشيد اما در اين شرايط مجيدي سكوت را بهترين جواب براي منيعي و قرباني مي‌داند. او با سكوت خود قصد دارد جوي را كه در حال مسموم شدن است همچنان سالم نگه دارد. در واقع پيروز و ميثم منيعي، بايد تعصب را از مجيدي ياد بگيرند كه در سخت‌ترين شرايط، به‌خاطر استقلال سكوت كرده است.



منبع: ایران ورزشی