مروري بر خط حمله استقلال پيش از آغاز ليگ برتر هشتم

اختصاصی آرین اسپورت دات کام - استقلال در حالي هشتمين دوره ليگ برتر را آغاز مي‌كند كه در خط حمله سياوش اكبرپور و عليرضا عباسفرد را جذب كرده و با عليزاده، آرش برهاني و فرهاد مجيدي نيز تمديد كرده است.

نگاهي مي‌كنيم به آمار گل‌هاي استقلال در ليگ برتر دوره هفتم:

در اين فصل استقلال در كل 34 بازي 44 گل به ثمر رسانيد (به طور متوسط 1.3 گل در هر بازي). استقلال در ليگ برتر دوره پنجم كه قهرمان شد در طول 30 بازي 44 گل به ثمر رسانيد (به طور متوسط 1.47 گل در هر بازي). به عبارتي اگر استقلال در دوره پنجم 34 بازي انجام مي‌داد مي‌بايست (1.47×34) يعني 50 گل به ثمر مي‌رسانيد. به اين ترتيب مشاهده مي‌شود آمار گل‌زني استقلال در ليگ هفتم با ليگ پنجم كه در آن يكي از بهترين خط حمله‌هايش را داشت 6 گل تفاوت دارد و صد البته اگر داورها نيمي از پنالتي‌هاي استقلال در اين فصل را مي‌گرفتند آمار گل‌هاي زده استقلال از آمار دوره پنجم نيز بيشتر مي‌شد.

استقلال گرچه در دوره هفتم خط حمله رؤيايي نداشت ولي بايد قبول كرد ((مشكل اصلي)) استقلال نه خط حمله بلكه در خط دفاع بود. بدون اغراق بايد گفت چه بسيار بودند بازي‌هايي كه استقلال از حريف پيش افتاد ولي در ادامه نتوانست نتيجه را نگه دارد. يادمان نمي‌رود استقلال در مقطعي از نيم‌فصل اول، در سه بازي پشت سر هم (پيكان، فجر، راه‌آهن) در بيست دقيقه ابتدايي هر سه بازي 2 گل را وارد دروازه حريفان كرده بود.

حال آمار گل‌زنان اصلي استقلال در دوره هفتم را مرور مي‌كنيم:
برهاني: 8 گل
مجيدي (كه در چند بازي اول فصل غائب بود): 7 گل
روانخواه: 6 گل
ميثم منيعي: 4 گل
و ساير گل‌ها را نيز بقيه بازيكنان (يك يا دو گل) به ثمر رساندند.

بدون شك نمي‌توان اين آمار را يك آمار خوب ناميد ولي همان‌گونه كه گفته شد استقلال با همين آماز نيز مي‌توانست مدعي باشد اگر خط دفاعي مستحكمي داشت. همان خصوصيتي كه استقلال با صمد مرفاوي از آن به خوبي بهره برد و توانست در ليگ ششم هميشه به عنوان يك مدعي باقي بماند.

آمار گل‌زنان ليگ ششم را ببينيم:
بائو: 6 گل
اكبرپور: 5 گل (در تعداد قابل توجهي از بازي‌ها محروم بود !!!)
علي انصاريان: 4 گل
و كل گل‌هاي زده 39 گل در 30 بازي (متوسط 1.3 گل در هر بازي)

مي‌بينيم كه اين آمار با توجه به تعداد موقعيت‌هاي خلق شده و همچنين داوري‌هاي اين فصل ضعيف‌تر از ليگ هفتم است ولي همان‌طور كه گفته شد استقلال مرفاوي دفاع قابل اتكايي داشت. استقلال در آن فصل زيبا بازي نمي‌كرد ولي خط دفاعي حتي اگر خط حمله يك گل را نيز وارد دروازه حريف مي‌كرد در غالب مواقع مي‌توانست همان يك گل را تا آخر بازي نگه دارد و بدين ترتيب هميشه خود را مدعي نگه داشت.

در هر حال انكار نمي‌كنيم كه استقلال اين فصل مي‌توانست خط حمله بهتري جذب كند. به عنوان مثال هادي اصغري آقاي گل ليگ كه از مدت‌ها قبل علاقه قلبي خود به استقلال را اعلام كرده بود مي‌توانست اين فصل را آبي‌پوش شود.


مجيدي، عليزاده، برهاني، عباسفرد و اكبرپور ...
آمار دو فصل گذشته نشان مي‌دهد نمي‌توان اين پنج نفر را يك خط حمله آتشين ناميد. ولي حتي در ((بدترين حالت)) هم با اطمينان مي‌توان گفت كه اين خط حمله نسبت به خط حمله فصل گذشته پيشرفت خواهد داشت. زيرا استقلال علاوه بر اينكه گل‌زنان برتر فصل گذشته يعني مجيدي و برهاني (و حتي روانخواه و منيعي !) را در اختيار دارد دو بازيكن ديگر را نيز به اين خط اضافه كرده است. يكي سياوش اكبرپوري كه اگر دست از حاشيه‌هايش بردارد هميشه مهره مؤثري بوده و ديگري عباسفردي كه مشاهده كرده‌ايم در روزهايي كه انگيزه دارد هميشه بازي‌هاي خوبي ارائه كرده و اثبات اينكه ((در استقلال من چيزي از بقيه كم ندارم)) مي‌تواند همان ((انگيزه)) براي عليرضا عباسفرد باشد. ضمن اينكه آرش برهاني به دليل تفكر خاص مربيان در فصل گذشته غالباً در تركيب ثابت بود حتي اگر در بازي‌هاي قبلي بازي خوبي را به نمايش نمي‌گذاشت ! در فصل قبل چندين بار مشاهده كرديم وقتي كه آرش برهاني به عنوان يار تعويضي به زمين وارد مي‌شود گل مي‌زند (مثلاً بازي برگشت با استقلال اهواز و بازي فينال حذفي با پگاه). اين فصل با ورود دو مهاجم جديد بدون شك آرش را بارها روي نيمكت خواهيم ديد تا به اين ترتيب او هم مجبور شود براي اثبات خود اقدام كند.

همه اين‌ها را وقتي در كنار اين واقعيت مي‌گذاريم كه سرمربي استقلال اميري است كه تيم‌هايش برعكس استقلال در دوره ششم بازي‌هاي هجومي به نمايش مي‌گذارند و برعكس استقلال در دوره هفتم دفاع مستحكي دارند مي‌توان به اين اميد داشت كه استقلال - با اينكه خط حمله رؤيايي ندارد - اگر بخواهد مي‌تواند در ليگ هشتم يكي از مدعيان اصلي باشد.