فرشاد، آقای گل خاطرات ما بمان

اختصاصی آرین اسپورت دات کام - عجب روزهایی بود روزهای درخشش شماره 17. فرشاد آقای گل. همه دوستش داشتیم. فقط کافی بود داخل محوطه جریمه به او پاس می دادند. اطمینان داشتیم تا ثانیه هایی دیگر فریاد شادی خواهیم کشید. خوش اخلاق بود و دوست داشتنی. همه پرسپولیسی ها امیدشان برای باز شدن دروازه رقبا به فرشاد آقای گل بود. بازنشسته شد و رفت دنبال تصاحب یک نیمکت. ولی نشد که نشد. نمی دانیم عجله کرد یا بدشانسی آورد ولی نشد. آقای گل، روی نیمکت، آن فاتح شکست ناپذیر نبود. کم کم از پیشنهاد های اول فصل کم شد. روزی رسید که دیگر، تیم های مطرح دنبالش نمی رفتند. خودش کم تقصیر نداشت و ندارد. پسر خوش اخلاق و دوست داشتنی انگار این روزها کاری ندارد جز گیر دادن به افشین قطبی. فرشاد به جای کلاس رفتن و آموختن بیشتر، به جای کتاب و اینترنت و داد و ستد اطلاعات، این روزها دایم ایراد می گیرد و بهانه می آورد. فرشاد تو رو خدا بس کن. ما مثل تو کم داریم. به خدا فقط یک فرشاد آقای گل وجود دارد. خاطرات قشنگ دهه 60 و 70 ما را خراب نکن. محبوبیت خود را زیر پا له نکن. به خدا برای آن خیلی سختی کشیدی. صبوری کن. افشین قطبی خیلی زحمت کشیده، درس خوانده تا امپراطور شده. سال ها تلاش کرده. تو نمی توانی او را ضایع کنی. پس خودت و خاطرات ما را نابود نکن. آقای گل ما بمان. تو هم برو کار و کن و تلاش کن و کلاس برو. برو یاد بگیر. اگر با معلومات بالا برگردی، روزی این نیمکت سرخ مال تو می شود. عجله نکن. برو و روزی با معلومات کافی برگرد. برایت روی نیمکت سرخ جا کنار می گذاریم.


نویسنده: آرین اسپورت دات کام - مهدی مظفری